FAQs | RSS
امروز دوشنبه 28 آبان سال 1397 12:21 AM:ساعت

قوانین و مقررات انتظامی رسيدگي به تخلفات صنفی وحرفه ای

آيين نامه انتظامی رسيدگي به تخلفات صنفی وحرفه ای شاغلين

 حرفه های پزشكی و وابسته درسازمان نظام پزشکی

 

دراجراي ماده 2 و مواد 28 تا 43 قانون سازمان نظام پزشكی مصوب 25/1/83 مجلس شورای اسلامی که در تاریخ 16/8/83 با اصلاحاتی به تصویب مجمع تشخيص مصلحت نظام رسیده وبه منظور تلاش در راستای پيشبرد و اصلاح امور پزشكی و حفظ شئون جامعه پزشكي و حمايت از حقوق صنفی و حرفه ای شاغلين حرفه هاي پزشكی و همچنين حفظ وحمايت ازحقوق بيماران، رسيدگی به تخلفات صنفی و حرفه ای شاغلين حرفه های پزشكی و وابسته موضوع ماده 4 قانون سازمان نظام پزشكی جمهوری اسلامی ايران به شرح مواد آتی در دادسراها، هيات های بدوی انتظامی شهرستان ها، هيات های تجديد نظر انتظامی استان ها و هيات عالی انتظامی مستقر در سازمان نظام پزشكی مركز صورت می گيرد.

 

فصل اول: تعريف، شرح وظايف و تخلفات صنفی و حرفه ای

قسمت اول: تعریف ماده 1

ماده 1- حرفه های پزشکی و وابسته به امور پزشكی موضوع ماده 28 قانون سازمان نظام پزشكی جمهوری اسلامی ايران كه از اين پس به اختصار قانون ناميده می شود عبارتند از: پزشکان، دندانپزشکان، دکترهای داروساز، متخصصین و دکترای علوم آزمایشگاهی (حرفه ای یا متخصص) تشخیص طبی، مامایی و سایر لیسانسیه های پروانه دار گروه پزشکی، فارغ التحصيلان كاردانی، كارشناسی، كارشناسی ارشد و بالاتر شاغل در رشته های علوم آزمايشگاهی، بينايی سنجی، شنوايی سنجی، گفتار درمانی، ايمولونوژی، بيوتكنولوژی پزشکی، راديولوژی، بيوراديولوژی پزشکی، راديوتراپی، پرستاری، اطاق عمل، هوشبری، علوم دارویی، تغذيه، مبارزه با بيماري ها، بهداشتكاری دهان و دندان، کاردان دندانپزشکی، شاخه های مختلف بهداشت، توانبخشی، فيزيوتراپی، بيوشيمی پزشكی، خدمات اجتماعی و مددكاری، سایر رشته های علوم پايه پزشكی، روانپزشكی بالينی، روانشناسی بالينی و كودكان استثنائی، كايروپراكتيك، ژنتيك پزشكی و نيز ساير حرفه های وابسته به امور پزشكی كه فعاليت آنها نياز به اخذ مجوز از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی و سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران دارد.

تبصره: شاغلين حرفه های پزشكی و وابسته موضوع اين ماده افرادی هستند كه در يكی از مراكز تحقيقاتی، درمانی، آموزشی و بهداشتی اعم از خصوصی، دولتی و تعاونی پزشكی، وابسته به دولت يا خيريه يا حسب مورد، مطب يا دفتر كار اشتغال دارند و از اين پس به اختصار "شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته" ناميده می شوند.

 

قسمت دوم: شرح وظايف و تخلفات صنفی و حرفه ای

ماده 2- شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته مكلفند بدون توجه به مليت، نژاد، مذهب و موقعيت اجتماعی- سياسی و اقتصادی بيماران حداكثر تلاش ممكن را در حدود وظايف قانونی و حرفه ای خود به كار ببرند.

ماده 3- شاغلين حرفه های پزشكی و وابسته بايد طبق موازين علمی، شرعی و قانونی با رعايت نظامات دولتی، صنفي و حرفه اي انجام وظيفه كرده و از هرگونه سهل انگاری درانجام وظايف قانوني بپرهيزند.

ماده 4- شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته حق افشاي اسرار و نوع بيماري بيمار، مگر به موجب قانون مصوب مجلس شورای اسلامی را ندارند.

ماده 5- شاغلین حرفه های پزشکی موضوع ماده 1 این قانون موظف به پذيرش آن تعداد بيمار هستند كه بعد از تشخيص و اعلام سازمان نظام پزشكي، حسب مورد، انجام خدمات آنان در يك زمان مناسب، ميسر باشد.

ماده 6- انجام امور خلاف شئون پزشكي که مصادیق آن توسط سازمان نظام پزشکی اعلام خواهد گردید، توسط شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته ممنوع است و بايد از ارتكاب كارهايي كه موجب هتك حرمت جامعه پزشكي مي شود خودداري كنند.

ماده 7- تحميل مخارج غير ضروري به بيماران ممنوع است. تعیین مصادیق مخارج غیر ضروری براساس نظر کمیته کارشناسی تخصصی دادسراها و هیات های انتظامی می باشد.

ماده 8- ايجاد رعب و هراس در بيمار با تشريح غير واقعي وخامت بيماري يا وخيم جلوه دادن بيماري ممنوع است و پزشك مي تواند به نحو مقتضي بيمار و بستگان را درجريان خطرات، وخامت و عواقب احتمالي بيماري قرار بدهد.

ماده 9- تجويز داروهاي روان گردان و مخدر به گونه اي كه به حالت اعتياد درآيد ممنوع است، مگر در مواردي كه بيمار از بيماري رواني يا از دردهاي شديد ناشي از بيماري هاي غير قابل علاج رنج ببرد يا ضرورت پزشكي مصرف آنها را ايجاب كند.

ماده 10- شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته مكلفند در بخش غیر دولتی تعرفه هاي خدمات درماني مصوب سازمان نظام پزشکی و در بخش دولتی تعرفه های خدمات پزشکی مصوب هیات دولت (موضوع بند ك تبصره ماده 3 قانون) را رعايت كنند.

ماده 11- شاغلین حرفه های پزشکی و وابسته حق ندارند هیچگونه وجه یا مالی را از بیماران علاوه بر وجوهی که توسط مسؤلان مؤسسه درمانی ذیربط طبق مقررات دریافت می شود، وصول نمایند.

ماده 12- شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته مكلفند در مواقعي كه به منظور پيشگيري از بيماري هاي واگير يا درهنگام بروز بحران و سوانح از سوي سازمان نظام پزشکی و یا مراجع قانونی ذیربط اعلام مي شود، همكاري ممكن و لازم را معمول دارند.

ماده 13- جذب و هدایت بيمار از مؤسسات بهداشتي درماني دولتي و وابسته به دولت و خيريه به مطب شخصي يا بخش خصوصي اعم از بيمارستان و درمانگاه و ... و بالعكس به منظور استفاده مادي، توسط شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته ممنوع است.

ماده 14- جذب بيمار به صورتي كه مخالف شئون حرفه پزشكي باشد و همچنين هر نوع تبليغ گمراه كننده از طريق رسانه هاي گروهي و نصب آگهي در اماكن و معابر، خارج از ضوابط نظام پزشكي ممنوع است. تبليغ تجاري كالاهاي پزشكي و دارويي از سوي شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته، همچنين نصب اعلانات تبليغي كه جنبه تجاري دارند، در محل كار آنها مجاز نيست.

ماده 15- انتشار مقالات و گزارش هاي پزشكي و تشريح مطالب فني و حرفه اي كه خارج از ضوابط علمي پزشكي بوده و جنبه تبليغاتي گمراه كننده داشته باشد، ممنوع است.

ماده 16- استفاده شاغلين حرفه هاي پزشكي و وابسته از عناوين علمي و تخصصي غير تائيد شده توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي ممنوع است.

ماده 17- تجويز داروهايي كه از طرف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در فارماكوپه (مجموعه دارويي كشور) اعلام نشده باشد، بدون توجیه علمی مورد تائید توسط سازمان نظام پزشکی و یا انجمن های علمی- تخصصی مربوط، مجاز نمی باشد.

ماده 18- پزشك معالج مسؤل ادامه درمان بيمار خود در حد توانايي و تخصص به استثناي موارد ضروري است، مگر اينكه بيمار يا بستگان او مايل نباشند.

تبصره: موارد اورژانس از شمول اين ماده مستثني است و پزشک مکلف به هرگونه اقدام درمانی بدون توجه به نظر و اذن بیمار یا همراهان او می باشد.

ماده 19- در مواردي كه مشاوره پزشكي لازم باشد، انتخاب پزشك مشاور با پزشك معالج است. در صورتيكه بيمار يا بستگان او مشاوره پزشكي را درخواست نمایند، مشاوره پزشكي با نظر پزشك معالج به عمل می آید و اجرای دستورات پزشک مشاور با نظر پزشک معالج می باشد و چنانچه بيمار يا بستگان او بدون موافقت پزشك معالج، از پزشك ديگري براي درمان بيمار دعوت به عمل آورند، در اينصورت پزشك معالج اول مي تواند از ادامه درمان بيمار در موارد غیراورژانس خودداري نمايد.

ماده 20- فروش دارو و محصولات آرایشی و بهداشتی و تجهیزات و لوازم پزشکی و محل طبابت توسط شاغلین حرفه های پزشکی بدون اخذ مجوز رسمي از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي ممنوع است.

ماده 21- مشخصات و طرز استفاده داروهاي تجويز شده به بيمار بايد توسط پزشك با خط خوانا و انشاي قابل فهم در نسخه قيد شود.

تبصره: دكترداروساز موظف به توضيح و درج چگونگي تجويز دارو طبق نسخه پزشك است.

ماده 22- صدور هر نسخه می باید براساس شرایط بیمار و اصول علمی نسخه نویسی صورت گیرد.

ماده 23- مسئولان فني مکلفند در تمام ساعات موظف، بر امور فني مؤسسات پزشكي نظارت كنند.

ماده 24- اندازه و ساير مشخصات سرنسخه ها، تابلوها و چگونگي درج آگهي در رسانه ها بايد طبق ضابطه اي باشد كه به تصويب شورايعالي نظام پزشكي ميرسد.

ماده 25- به كارگيري و استفاده از افراد فاقد صلاحیت در امور پزشكي و حرفه هاي وابسته در مؤسسات پزشكي و مطب ممنوع است.

ماده 26- شاغلين حرفه هاي پزشكي مكلفند نشاني و تغيير نشاني و تعطیل مطب و مؤسسات پزشكي خود را به سازمان نظام پزشكي محل اطلاع دهند.

ماده 27- شاغلين حرفه هاي پزشكي مكلفند در موارد فوريت هاي پزشكي اقدامات مناسب و لازم را براي نجات بيمار بدون فوت وقت انجام دهند.

ماده 28- مسؤلان فني مؤسسات پزشكي اعم از دولتي، خصوصي و خيريه مكلفند علاوه بر قوانين و مقررات موجود در آئين نامه هاي مصوب وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و سازمان نظام پزشكي، ضوابط علمي و حرفه اي ذيربط را رعايت كنند.

 

فصل دوم: مجازات هاي انتظامي

ماده 29- مجازات هاي موضوع تبصره (1) ماده 28 قانون سازمان نظام پزشكي مصوب 16/8/83 مجمع تشخيص مصلحت نظام به شرح زير اعمال مي شود:

الف- متخلفان از مواد 2، 4، 5، 8، 18، 19 و 22، 24 و 26 اين آيين نامه حسب مورد به مجازات هاي مقرر در بندهاي (الف) يا (ب).

تبصره: متخلفان از مواد موضوع اين بند به استثناي مواد 2، 4، 8 و 24 در صورت تكرار به مجازات هاي مقرر در بند (ج) و در مورد موارد 2، 4، 8 و 24 به مجازات هاي بندهاي (ج) يا (د).

ب- متخلفان از مواد 9، 15، 16، 17، 20، 21 و 23 حسب مورد به مجازات هاي مقرر در بند هاي (ب)، (ج) يا (د).

پ- متخلفان از مواد 7، 10، 11، 12، 13، 14 و 25 حسب مورد به مجازات هاي مقرر در بند هاي (ج) ،(د) يا (ه).

ت- متخلفان از مواد 27 و 28 حسب مورد به مجازات هاي مقرر در بندهاي (ج)، (د)، (ه) يا (و).

ث - متخلفان از مواد 3 و 6 به مجازات هاي مقرر در بندهاي (ج)، (د)، (ه)، (و) يا (ز).

ماده 30- مفاد آراي قطعي هيات هاي انتظامي نظام پزشكي در مورد بندهاي (پ) و (ث) ماده 29 اين آيين نامه در نشريات محلي و كثيرالانتشار كشور درج مي شود.

ماده 31- در مواردي كه راي قطعي به محروميت از اشتغال به امور پزشكي و حرفه های وابسته صادرمي شود، اشتغال محكوم عليه به حرفه هاي ياد شده در مدت محروميت، در بخش هاي خصوصي، عمومي، دولتي و يا خيريه ممنوع است.

ماده 32- آثار محروميت هاي انتظامي اعمال شده با گذشت مواعد زير زايل خواهد شد:

الف- مجازات هاي انتظامي مندرج در بندهای (الف) و (ب) تبصره 1 ماده 28 قانون، براي مرتبه اول محسوب نگرديده و در صورت تكرار به مدت يكسال بعد از اجراي راي قطعي.

ب- مجازات هاي انتظامي مندرج در بند (ج) تبصره 1 ماده 28 قانون، به مدت 2 سال از تاريخ اجراي راي قطعي و در صورت تكرار به مدت 3 سال.

ج- مجازات هاي انتظامي موضوع بندهاي (د)، (و) و (ه) تبصره 1 ماده 28 قانون، به مدت 5 سال از تاريخ اجراي راي قطعي و در صورت تكرار به مدت 7 سال.

ماده 33- مرجع تشخیص تمامی موارد تخلف از آئین نامه فوق، دادسراها و هیات های انتظامی می باشند.

خبر های تصویری

آئین نامه اجرایی قانون اجازه تأسیس مطب     
قوانین و مقررات انتظامی رسيدگي به تخلفات صنفی وحرفه ای     
چگونگی پرداخت مالیات دندان‌پزشکان     
تاریخچه سازمان نظام پزشکی     

مشاهده گزارش ها بر اساس تاریخ

LinkButton

آمار سایت

تبلیغات

دکتر کاوه سیدان

آّب و هوا

ساعت مناطق مختلف جهان

تبدیل تاریخ میلادی به شمسی

استفاده از مطالب سايت برای مقاصد غیر تجاری و با ذکر منبع بلامانع است